İzmir-Kaş turu (8/11)   Leave a comment

8. gün

29 Ağustos Cumartesi

Aksazlar – Ölüdeniz

28,79 km

Turun en kısa günü diyorum. Evet, turun en kısa günü. Hani off gün verecektik? Nerede bizim molamız? O da çok yakında. E sen iki gündür altmış kilometre bir şey gittin, bütün yolu piç ettin, bir de üstüne mola mı veriyorsun? Evet, veriyorum. Senin Ölüdeniz’deki yokuşlardan haberin var mı? Hayır, yoktu.

Dün geceki içerikli ve içtenlikli konuşmaya içerlenen Ozan, tura daha fazla devam etmeme kararı alıyor. Keşke, en azından yarınki mola günümüze kadar yanımızda olsaydı ve o eğlenceli günü paylaşsaydık, geride kalan yüzlerce kilometre yolu paylaştığımız gibi. Kaptan gemisini terk ettiği için grup psikolojisinden iyice sıyrılıyoruz. Sabah ilk iş pırıl denize cumburlop ediyoruz, ardından uzun sohbetli kahvaltılarımızdan birini yapıyoruz, pıldı pırtıydı derken, Fethiye belediye çay bahçesinde de atıştırmadan sonra, bir de bakıyoruz ki saat öğleni vurmuş. Turist bürosu, para çekme, Ozan’la vedalaşma anlarımız da eklenince bir buçuğu buluyor. Güle güle Ozan, bundan daha güzel olacak mı bilmiyorum, ama bir daha turla ve bizi de çağırmayı unutma lütfen!

Üç kişi kalıyoruz yine. Bu üç kişi, normal yol olan Ovacık üzerinden değil, Kayaköy üzerinden Ölüdeniz’e gitmeye kalkışınca, dünyanın en dik rampasıyla yüzleşiyorlar. Likya yollarının başlangıç noktasından itibaren deve bağırtan ve kıvrımsız yokuşlara sürüyoruz bisikleti. Amynthas kaya mezarlarına uğramıyoruz bile. Birçok yerde motor su kaynatıyor. Bir çeşme başında en uzun molamızı veriyoruz. Tırmanmanın başlarındaki iki küsur kilometrelik kısmın ortalama eğimi %11’di. Daha ne kadar gideceğiz ulan derken, üç yüz seksen metre rakımla pik yaparak, Kayaköy’e iniyoruz. Kayaköy’ün sokaklarında hiç beklemediğim bir şey görüyorum. Bir huri. Üstelik altında Sedona 771 bisikletle geliyor. Evet, benimkinden. Hafif gülümsüyor ve yanımızdan geçiyor güzel şey. Belki de başıma güneş geçti.

Kayaköy’ün boş bir mahallesi var, mübadele zamanı rumlar tarafından terk edilmiş. O salak insan göçüne dolaylı yoldan neden olan, yunan işgalinin baş sebebi götveren ingilizler de hemen yukarıda (buradan 140 metre), Ovacık dolaylarında Eurosport izleyip, bira ve cips tüketip, villalarında havuz sefası yapmaktalar, tenleri Anadolu güneşine uyum sağlayamadığı için, yolunmuş tavuk götünden farksız görünüyorlar. Turist mi bunlar? Bence düpedüz işgalciler.

O ingiliz yığınının içinden çıkıyoruz ve Ölüdeniz’de çok dik bir iniş başlıyor. Durup fotoğraf çeke çeke indiğimiz için iyice uzatıyoruz bu süreci. Sahile varıyoruz, Babadağ’ın iki bin metre rakımlı tepesinden atlayıp, dünyanın en güzel manzarası eşliğinde döne döne aşağı inen yamaç paraşütçülerinin iniş yaptığı noktanın yanına varıyoruz. Bir fransız turist görüyoruz. Bir süre bisikletle seyahat etmiş, ama İsrail çok pahalı geldiği için bisikletini orada satmak zorunda kalmış. Otostop çekerek yayan devam ediyormuş. Biz çadır kuracakken, o kumsala matını serip uyuyacağını söylüyordu.

Ölüdeniz’in adının geldiği yere yakın olan, yani ölü olan dalgasız deniz kısmına sahili olan Sugar Beach Club’a yöneliyoruz. Fiyat makul. Tesis yabancılar için yapılmış gibi görünse de semaverine kadar türk karavanlar ve çadırlar var. Bir yanda Adanalı çadır komşularımız var. Diğer yanda bize ertesi gün gideceğimiz o korkunç yolu tarif edecek ingilizce öğretmenimiz var. Eşcinsel mizaçlı kamp resepsiyonistimiz var. Duşların oralarda ingilizce uyarı levhaları var. Tuvalet kapılarının iç yüzünde beş senelik tükenmez kalem sıçarken tatil notları var. Herkes mutlu mesut tatilini yapıyor, bir çadır kampinginde olması gerektiği kadar saygılı ve sessiz hareket ediliyor, kimsenin gözü arkada kalmıyor. Çoğumuz türküz ama avrupalı gibi kamp yapıyoruz.

Yarın mola vereceğiz. Gerçek tatil zamanı. İki gündür yola erken çıkmadığımız düzenimizi iyice bozduk. Bir tekne turu atarız, dondurma yeriz. Yamaç paraşütü olayına mı girsek ne yapsak? Zafer bayramını nasıl kutlasak?

Reklamlar

Posted 29 Haziran 2010 by hammurabi in 2009

yorum yapılabilir

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s